การฝึกทักษะโดยนักฝีกมืออาชีพที่สามารถฝึกได้ทุกคน

อย่างยิ่งยวดต่อความสร้างสรรค์ ซึ่งเป็นเหมือนธนาคารข้อมูลที่ ถอนมาใช้ได้เพื่อก้าวออกมาจากความคิดสร้างสรรค์ จงเอาเท้าข้างหนึ่ง เหยียบพื้นดินไว้เพราะถ้าคุณยกเท้าทั้งสองออกจากพื้น คุณก็จะ จบลงที่การกระแทกเท้านั้นซึ่งเหยียบอยู่บนพื้น เรียกมันว่า ประสบ การณ์ ความจำคือธนาคารข้อมูล อีกข้างหนึ่งคือ กระโดดเชือก  การใช้งานซึ่งขึ้น อยู่กับอีกข้างหนึ่งการสร้างสรรค์ไม่ใช่การสร้างบางสิ่งบางอย่างขึ้นมาจาก ความ,ไม่มี เปล่าเลยมันเกิดขึ้นเพราะคุณมืปัญหาต้องแก้และเนื่อง จากคุณจะมืปัญหาที่แก้ไขคล้ายกันได้ ความคิดสร้างสรรค์มี พืนฐานอยู่บนความจำ ความรู้ เมื่อ นิวตัน (Newton) ถูกถาม ว่า เขาค้นพบกฎแรงโน้มถ่วงได้อย่างไร เขากล่าวว่า “ผมยืนอยู่ บนบ่าของยักษ์” บางทีที่เขามองไกลกว่าคนอื่นๆ ก็เป็นเพราะอรงควัตถุแข็งและแค เขายีนอยู่บนปายักษ์เหล่านั้นนั่นเอง ความจำนั้นก็ยังเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้สำหรับการสอบ เนติบัณฑิต ซึ่งนักกฎหมายทะเยอทะยานจะต้องผ่าน และเช่นเดียว กันมันเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการสร้างสรรค์ในอาซีพนีความคิดสร้างสรรค์คือ การสร้างสิ่งที่ไม่เคยมีขึ้นมาหรือ เป็นการปรับปรุงสิ่งที่มีอยุ่นั้น การเปลี่ยนแปลงที่มีอยู่ในธุรกิจเพื่อให้ มีการสร้างสรรค์มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องรู้ว่าอะไรมาก่อน ไอสไตน์ จะต้องจำในส่วนประกอบของมวลและพลังงานซึ่งเป็นส่วนทาง คณิตศาสตร์และกระบวนการต่างๆ ของหลายสิ่งหลายอย่างเพื่อให้ ได้ทฤษฎีแห่งความสัมพันธ์ คุณไม่สามารถสร้างสรรค์ทุกสิง จากความว่างเปล่า มันจะต้องมีความรู้ และความรู้คือ “ความจำ”จะเห็นได้อย่างชัดเจนว่า ความคิดสร้างสรรค์มาจากการปีก เชือกกระโดดฟรี จินตนาการ “จินตนาการ” นั้น “จุดตะเกียงทุกดวงในทุกพื้นที่ให้ ธุรกิจของคุณนั้น ยิ่งมีความคุ้นเคยกับยักษ์เหล่านี้มากขึ้นเท่าไร จำความสำเร็จของคนอื่นได้มากเท่าใด คุณก็จะค่อยๆ ปล่อยความ คิดสร้างสรรค์ของคุณออกมา เพื่อสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ คุณต้อง เรียนรู้บางอย่างก่อน แล้วจึงค่อยขยายจากความรู้นั้นเพื่อบรรลุถึงเครื่องหมายแห่งการเป็นผู้ชำนาญ หมอจะต้อง เป็นผู้อุทิศตนแน่นอน แต่ส่วนมากมันต้องใช้ความจำด้วยความจำ ที่เป็นเลิศ คนผู้นั้นจะสามารถมีความก้าวหน้าทางวิชาการ การวิจัย คุณต้องการจดจำความรู้สึกที่คุณได้อย่างแม่นยำ โดยผ่านการ ทดสอบหรือทดลอง “ความจำ” เป็นสิ่งสำคัณ คุณต้องจำทุกอย่าง ในสายตาของคุณ ถ้าต้องการจะเป็นผุ้มีความคิดสร้างสรรค์ใน สายอาชีพของคุณ  ส่องสว่าง ผลิตทุกๆ สิ่งที่เราต้องใช้สร้างโบสถ์ทุกแห่ง ค้นพบสิ่งใหม่ ทุกอย่าง ทำหน้าที่ทุกอย่างของความท?ณาและความก้าวหน้า สร้างสิ่งที่ดีกว่ามากขึ้นสำหรับผฺศนที่เพิ่มขึ้น มันเป็นองค์ประกอบที่ หาค่ามิได้สำหรับการไปส่อนาคตที่ดีขึ้น’,เพื่อเป็นการทบทวน  อุปกรณ์ออกกำลังกาย เพียงแต่จะกำหนดความสัมพันธ์ที่ดู ประหลาดอย่างที่เคยทำ การสร้างจินตนาการที่เลิศ นอกจากทำให้ คุณลามารถจำได้อย่างที่คุณไม่เคยคิดมาก่อน การทำให้สิ่งต่างๆ ดูใหโซ่โตจนเกินจริง จะช่วยให้คนดูคิดได้ดีกว่า พิลึกกว่า หรือดู เหลือเชื่อกว่า ฉะนั้นจึงทำให้เกิดภาพที่จำได้มากกว่า สำหรับการ เชื่อมโยงของคุณ ความใหญ่โตเกินจริงอย่างเดียวกันนั้น ลามารถ ทำให้คุณได้คำตอบหรือทางแก้ปัญหาที่เกี่ยวกับธุรกิจที่ดูประหลาด เหลือเชื่อ มันเป็นส่วน

เชือกกระโดด

การลดความอ้วนสามารถทำได้หลายวิธีกระโดดเชือกก็สามารถลดความอ้วนได้

วันหนึ่งขณะที่โน้ตเดินตรวจงานอยู่นั้นก็มีไม้แปตกลง มาฟาดดิรษะโน้ตเข้าอย่างจัง จนทำให้โน้ตสลบไป ตอนนั้นโน้ต ต้องนอนอยู่โรงพยาบาล 3 วัน แต่พอออกจากโรงพยาบาลเขา ก็ไม่ย่อท้อ มุ่งทำงาน อีกครั้งงานของ เชือกกระโดดภาษาอังกฤษ โน้ตก็ยังไม่ดีขึ้นสุขภาพของเขาก็เริ่มทรุดโทรมลงทุกวัน สภาพจิตใจก็ยาแย่เพราะโน้ตเริ่มท้อแท้มากขึ้นทุกวันๆแก้ว awrini แม่ของโน้ตเอาดวงของเขาไปให้พระที่วัดใกล้บ้านดู พระท่าน บอกว่าโน้ตมีเคราะห์เกี่ยวกับที่อยู่ ที่มักจะมีปัญหาไม่ค่อยราบรื่น มากนัก และพระท่านบอกว่าสงสัยจะตรงกับทางสามแพร่งทางสามแพร่งอีกแล้ว ผมบอกว่าไม่มีไง”โน้ตดะโกน'ใส่แม่ เพราะตนไม่เชื่อ“คิดดูดี' ๆ อีลูก มันอาจจะมีก็ได้แต่แกไม่เห็น” แม่ของโน้ต ถามด้วยความเปีนห่วง และพยายามปลอบใจลูกชายของตนหลังจากที่โน้ตหายป่วย ก็กลับไปอยู่คอนโดฯ ตามเดิม จิตใจของ โน้ตก็ยังครุ่นคิดอยู่กับเรื่องทางสามแพร่งอยู่เสมอ เขาพยายามไปเดิน รอบๆ ตึก แต่ก็ไม่เห็นว่าจะมีทางสามแพร่งที่ทุกคนทักแต่อย่างใด เขา จึงเลิกคิดเรื่องนี้ และพยายามคิดว่ามันคงเป็นเรื่องบังเอิญมากกว่าวันหนึ่งเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อไก่อกหักและ วิทยาศาสตร์ธรรมชาติสาเข้ามาร้องไห้กับโน้ตไม่หยุด“ช่วยกูด้วย เขาไม่รักกูแล้ว กูอยากตาย” ไก่รื่าไห้ พูดจา เกือบไม่เป็นภาษา“มึงใจเย็น ๆ นะ มึงยังมึกู มึเพื่อนอีกเพียบ” โน้ตพยายาม ปลอบใจไก่เ T อง^?งอาถรทรโน์ห่วคฝ็ยอง สุดซึ้ง“เดี๋ยวมึงนอนรอกูเดี๋ยวนะ กูไปเอาผ้า เครื่องออกกำลังกาย เย็นมาเช็ดหน้าให้ เผื่ออาการจะดีขึ้น” โน้ตบอกไก่พร้อมกับลุก'ไป'ในห้องครัวแต่เมื่อโน้ตทลับมาก็ต้องแทบช็อกเมื่อพบว่าไก่ไปยืนอยู่ที่ระเบียง และกำลังจะกระโดดคอนโดฯ เพื่อฆ่าตัวตายไอไก่.... ..อย่า...” ไม่ทันจะสิ้นเสียง ร่างของไก่ก็ดิ่งลงสู่พื้น เบื้องล่างไปเสียแล้วโน้ตวิ่งลงบันไดไปชั้นล่าง เผื่อเขาจะสามารถช่วยชีวิตไก่ทัน แต่ ก็ไม่มีปาฏิหาริย์ใดๆ อีกแล้วไก่สิ้นสติและขาดใจจมกองเลือด ท่ามกลางสายตาและความ ตกใจของผู้คนละแวกนั้นการจากไปของไก่ทำให้โน้ตเริ่มเครียด และครุ่นคิดมากขึ้นกับ เหตุร้ายต่างๆ ที่เกิดขึ้น หลังจากที่เขาตัดสินใจซึ้อคอนโดฯ แห่งนี้แม่ครับ ช่วยพาหมอดูที่แม่เคยบอกมาคอนโดฯ ผมหน่อย ได้ไหม” โน้ตขอร้องแมแท้ว awrltt ได้สื พรุ่งนี้9 โมง แม่จะพาแกไปนะลูก” แม่ของโน้ตรับคำ ประมาณ 9 โมงกว่า พอมาถึงหมอก็เริ่มทักว่าเขารู้สึกว่ามีอะไร แปลกกับห้องห้องนี้จากนั้นเขาก็เดินไปรอบๆ ห้อง  เชือกกระโดดลดน้ำหนัก และไปหยุดตรงระเบียง ที่ไก่ กระโดดลงไป“นี่ไงทางสามแพร่งจริง ๆ ด้วย” เสียงของซินแสอุทานขึ้นโน้ตวิ่งตามไปดูพบว่าเมื่อมองจากระเบียงของห้องออกไปจะตรง กับทางสามแพร่งพอดี แม้ว่าอาคารคอนโดฯ จะไม่เกี่ยวข้องกับทาง สามแพร่งก็ตามผมเข้าใจอะไรๆ กระจ่างขึ้น ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับชีวิตผมลู เหมือนจะเป็นผลทางสามแพร่งนั้นเอง

เชือกกระโดด

การเล่นอุปกรณ์ทางน้ำที่ถูกต้อง ตอนจบ

ทั้งสองพี่น้องแม้จะเป็นชายชาติทหารแต่อุปนิสัย อ่อนโยน ตรง กันข้าม และต่างชื่นชอบ การร่ายรำ นาฏศิลป๋ เป็นอย่างมาก จึงมี จิตใจทื่ เยือกเย็นและแฝงไปด้วยอารมณ์ศิลปินเสมอและโปรดปราน การเล่นกีฬาอยู่เป็นนิจเจ้าพระยารามราฆพ หรือพลเอก พลเรือเอก มหาเสวกเอก เจ้า พระยารามราฆพ ได้ชื่อว่าเป็นนายก ห่วงยางหงส์ราคาถูก สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศสยามใน พระบรมรารุ)ปถัมภ์คนแรก ชื่อเดิมคือ หม่อมหลวงเพี่อ พี่งบุญ เกิดเมื่อวัน อาทิตย์ที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2433 ตรงกับแรม 7 คาเดือน 10 ปีขาล ร.ศ. 109 ที่บ้าน ถนนจักรเพชร จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของพระยาประสิทธศุภการ ม.ร.ว. ละม้าย พึ่งบุญ กับพระนมสัต เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนวัดบพิตร พิมุขและโรงเรียนข้าราชการพลเรือนหรือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปัจจุบัน เมื่อ พ.ศ. 2448 และได้ถวายตัวเข้ารับราชการ ในสมเด็จพระบรม โอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธสยามมกุฎราชกุมาร เซกาลที่ 6 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2451 ครั้งนั้น ในงานบรมราชาภิเษก เป็นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เมื่อ ปี พ.ศ.2453 ก็ได้มีหน้าที่เชิญพระแสงชัยศรี ยืนหลังที่ประทับตลอดราชพิธี ด้วยเหตุนี้เมื่อทรงจัดตั้งกองเสือปาจึงทรงพระราชทานธงประจำตัวกองเสือป่า ให้ท่าน เป็นรูปเทพยดาเชิญพระแลงขรรค์ชัยศรี บนพื้นสีแดง (ถ้าไม่มีเชื้อ ราชตระกูลจะใช้รูปมานพ) ตลอดระยะเวลาที่รับราชการ ทรงพระกรุณาโปรด เกล้าให้ถวายงานใกล้ชิด ทั้งในห้องบรรทม โต๊ะเสวยและตามเสด็จโดยลำพัง โดยได้รับความเจริญในราชการโดยลำดับตังนี้.วันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2467 เป็นพลเอก อายุ 34 ปี วันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2498 เป็นพลเรือเอก อายุ 65 ปีบรรดาดักดิ้ ของท่าน วันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2453 เป็นนายชันหุ้ม แพร เมื่ออายุ 20 ปี วันที่ 18 พฤษภาคม 2454 เป็นจ่ายง อาย 21 ปี วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ.2454เป็นเจ้าหมื่นสรรเพธภักดีอายุ 21 ปีวันที่27ธันวาคม พ.ศ. 2455 เป็นพระยาประสิทธิ้ศุภการ แพยางลอยน้ำมือสอง  เช่นเดียวกับบิดา อายุ 22 ปี ต่อมา เมื่อวันที่ 11 พฤษจิกายน 2464 ขณะอายุได้31 ปี มีพระบรมราชโองการ  โปรดเกล้าฯให้สถาปนาพระยาประสิทธึ๋ศุภการ ชื้นเป็นเจ้าพระยารามราฆพ มีสมญาจารึกในสุพรรณบัฏว่า “เจ้าพระยารามราฆพ พัชรพัลลภมหา สวามิภักด สม้ครพลวโรปนายก สุรเสวกวิศิษฎ์คุณ พี่งบุญพงศ์ บริพัตร นฤปรัตนราซสุปรีย์ ศรีรัตนไตรสรณธาดา เมตาภิรัตม่ทวสมาจาร สัตย วิธานอาชวาธยาภัย อภัยพิรียบรากรมพายุ คชนาม” โดยได้รับพระราช โองการต่อจาก เจ้าพระยาราซศุภมิตรหรืออ๊อดศุภมิตร และก่อนเจ้าพระยา พลเทพ (เฉลิม โกมารกุล ณ นคร) กล่าวกันว่าเจ้าพระยารามราฆพเป็นเจ้า พระยา ที่มีอายุน้อยที่สุด ห่วงยางแฟนซีสระน้ำ  ในประวัติศาสตร์การแต่งตั้ง ของกรุงรัตนโกสินทร์ หลังสวรรคตของรัชกาลที่ 6 แล้ว เจ้าพระยารามราฆพ จึงเดินทางไป ศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ จนเปลี่ยนแปลงการปกครอง และ พ.ศ. 2477 จึง เดินทางกลับยังประเทศไทย ได้พำนักอยู่ที่บ้านบุญญาศรัยถนนราชดำริ 1 ปี จึงมาพำนักที่บ้านนรสิงห์ ถึง พ.ศ. 2484 และ ขายบ้านนรสิงห์ให้รัฐบาลแล้ว ย้ายไปพำนัก ที่บ้านท่าเกษม ตำบลบางขุนพรหม ถึงปี 2505

แพยางหงส์

ผู้จัดการรายหนึ่งได้อยากทำสระว่ายน้ำ จึงได้จ้างคนงานมาทำ

ท่านจึงปรารภกับกระผมว่า ให้กระผมจัดทีมที่ปรึกษาฯ ขึ้นหนึ่งชุด เพื่อทำ หน้าที่วิเคราะห์ข้อมูล
รวมทั้งการเสาะแสวงหาข้อมูลจากแหล่งข้อมูลต่างๆ เพื่อประกอบ คำเสนอแนะต่อท่าน เพื่อให้การดำเนินงานของคณะที่ปรึกษามีอำนาจถูก  ห่วงยางเป่าลมหงส์ขาว ต้องตามกฎหมาย จึงอาศัยอำนาจจากคณะปฏิวัติ ฉบับ ที่ 218 ว่าด้วย ระเบียบการบริหารราชการแผ่นดิน ซึ่งเป็นกฎหมายในตอนนั้น “เขาชี้แจง ต่อว่า” ผมจำได้ว่า เป็นคำลังจากสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ที่ 84/ 2531 ลงวันที่ 6 สิงหาคม 2531 ประกอบด้วย คุณพันสักด วิญญรัตน์ ดร.ณรงค์ชัย อัครเศรณีย์ ดร.ชวนชัย อัซนันต์ ดร.บวรสักด อุวรรณโณ ดร.สุรเกียรติ เสถียรไทย และ ม.ร.ว.สุขุมพันธ์ บริพัตรโดยคุณพันสักด เป็นประธานที่ปรึกษาฯและดร.ชวนชัยเป็นเลขานุการ ส่วนตัวกระผมเองถูกยืมตัวจากคณะ สังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มาช่วยราชการสำนักเลขาธิการ นายกรัฐมนตรี ในฐานะนักวิจัยประจำคณะที่ปรึกษาฯ นอกจากนี้กระผมยัง ขอตัวเพื่อนๆ และน้องๆ ทั้งที่เป็นนักวิชาการของมหาวิทยาลัย และนักวิชา การอิสระ อีกหลายท่านมาร่วมกันทำงานที่บ้านพิษณุโลก”โดยในเดือนธันวาคม 2531 มีการแต่งตั้งทีมที่ปรึกษาบ้านพิษฯ เพิ่มอีก 3 คณะ คือ 1.คณะที่ปรึกษา นโยบายของนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยการแก้ไข ปัญหาลังคมในเมืองซึ่งมีดร. สุเมธ ขุมสาย ณ อยุธยา เป็นประธาน มีครู ประทีป อึ้งทรงธรรมและดร.ประภาภ้ทร นิยม จากคณะสถาปัตย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นที่ปรึกษา 2.คณะที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีว่า ด้วยแรงงานศรีสัชนาลัย ซึ่งมีศจ.ดร. นิยม จันทรวิฑูร เป็นประธาน มีดร.จิระ หงส์ระดารมณ์ ดร.มาลี พฤษพงศวลี อาจารย์แล ดิลกวิทยารัตน์ ดร. ลังศิต พิริยะรังสรรค์ และคนอื่นๆ เป็นที่ปรึกษา3.คณะที่ปรึกษานโยบายของนาย  กรัฐมนตรีว่าด้วยนโยบายด้าน วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีซึ่งมีรศ.ดร.กำจัด มงคลสกุล เป็นประธาน และ มีศจ.ดร.โกศล เพ็ชรสุวรรณ์ ศจ..ดร.ยงยุทธ ยุทร'วงศ์ ศจ.ดร.ไพรัช ธัชยพงษ์ ศจ.ดร.หริส สูตะบุตร และดร.เลอสรร ธนสุกาญจน์ เป็นที่ ปรึกษาคณะที่ปรึกษาทั้งหมดในครั้งนั้น ได้ปฏิบัติหน้าที่ตามที่ได้รับมอบ หมายอย่างดียิ่ง ทว่าจะไม่ประสบความสำเร็จในหลายๆ เรื่องก็ตาม แต่ก็มี บางเรื่องที่สำเร็จ ซึ่งสมควรน่ามาบอกกล่าวให้ทุกท่านได้รับทราบกระผมกล้า พูดและยืนยันถึง การทำงานของท่านที1ปรึกษาทุกท่านที่ได้มีล่วนผลักดัน นโยบายสำคัญๆ และให้คำเสนอแนะ ที่ช่วยให้ท่านนายกรัฐมนตรีสามารถ มีทางเลือกตัดสินใจอย่างเหมาะสมหลายๆ เรื่องอาทิ ด้านการบริหารราช การแผ่นดิน การอนุมีตโครงการขนาดใหญ่ต่างๆแพยางมือหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นการจัดซื้อจัด จ้าง และสัญญาที่ทำกับรัฐบาลและหน่วยงานราชการซึ่งนอกจากจะต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบอันยุ่งยากของทางราชการ แล้ว ทางที่ปรึกษาฯ ยังได้เปิดมิติใหม่ในการเสนอเรื่องให้คณะรัฐมนตรี พิจารณาโดยแต่เดิมจำกัดการตัดสินใจเพียงทางเลือกเดียว ให้เป็นการเสนอ หลายๆ ทางเลือก รวมทั้งระบบเหตุผลและความรับผิดชอบทางการเมือง ซึ่งเราแก้ไขให้เป็นระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการเสนอเรื่องให้ คณะรัฐมนตรีพิจารณา พ.ศ. 2532 ซึ่งเป็นมิติใหม่ของการบริหารงานอย่าง มีประสิทธิภาพและประสิทธิผล แต่น่าเสียดายที่ระเบียบฉบับนี้ถูกยกเลิกไป ในยุค รสซ.อาถรรพ์ บ้านพิษณุโลกพร้อมกันนี้เรายังผลักดันระเบียบสำนักนายกรัฐมนตริ ว่าด้วยการ บริการประชาชน พ.ศ. 2532 เพื่อให้เป็นหลักประกันขั้นพื้นฐานแก่ประชาชน ในการติดต่อราชการ และระเบียบสำนักนายกรัฐมนตริฉบับนี้ยังมีผลบังคับ ใช้อยู่ ซึ่งเป็นการปูทางจัดให้มีกฏหมาย ว่าด้วยการพิจารณาทางการปกครอง ขณะเดียวกัน ยังมองถึงปัญหามองถึงกำลังคนในทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่กำลังวิกฤติ  เราสนับสนุนให้มี การพัฒนาศักยภาพของสถาบันการศึกษาของเอกชน ในการผลิตบุคลากร ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี โดยเสนอแนะมาตรการต่างๆ เช่นจัดทุน การศึกษากระทรวงวิทยาศาสตร์ จำนวน 9,000 ล้านบาท การจัดให้มีค่า ตอบแทนพิเศษแก่ครูอาจารย์ด้านวิทยาศาสตร์ รวมทั้งการขยายเวลา เกษียณอายุราชการออกไปเป็น 65 ปี เป็นต้นนอกจากนั้นยังเร่งผลักดันกฎหมายประกันสังคมให้สำเร็จเป็นจริง เพื่อ ให้การคุ้มครองแก่ผู้ใช้แรงงาน ซึ่งยังขาดสวัสดิการที่เหมาะสมให้ได้รับการ ดูแลอย่างจริงจังจากรัฐขณะที่การอนุมัติโครงการขนาดใหญ่ คณะที่ปรึกษาต่างได้รับมอบ หมายให้ศึกษาและพิจารณาโครงการขนาดใหญ่แทบทุกโครงการ อาทิ โครงการทางด่วนขั้นที่สอง ซึ่งค้างมาจากรัฐบาลชุดก่อน โครงการโทรศัพท์3 ล้านเลขหมาย การอนุมัติจัดตั้งสาขาของธนาคารต่างประเทศ การจัดชื้อ เครื่องบินของการบินไทย และการจัดซื้ออาวุธของทหารเป็นต้น โดยเอกสาร เพิ่มเติมนั้นฝ่ายสนับสนุน และคัดค้านได้จัดส่งมาให้บ้านพิษณุโลกพิจารณา เป็นจำนวนมาก และบางส่วนอาจถูกนำไปดัดแต่งทำเป็นเอกสารเท็จก็ได้ ส่วนนโยบายด้านเศรษฐกิจระหว่างประเทศ แพยางลำใหญ่ และการต่างประเทศ การ ผลักดันนโยบายแปรสนามรบให้เป็นสนามการค้า เรายุตินโยบายเผชิญหน้า กับประเทศเพื่อนบ้าน ในยุคสงครามเย็น ส่งเสริมให้มีการเปิดกว้างทางด้าน อาถรรพ์ บ้านพิษณุโลกปารณ็ย์ คชพ} “    64 การค้า และการลงทุนในภูมิภาคอินโดจีน กาลเวลาผ่านไปจนถึงปัจจุบัน ได้ พิสูจน์การมีวิสัยทัศน์ และการตัดสินใจที่ถูกต้อง ของนโยบายต่างประเทศ ของหัวหน้ารัฐบาลในขณะนั้นได้เป็นอย่างดี การเจรจาการค้า สหรัฐอเมริกา และประเทศคู่ค้า

แพยางหงส์

ประสบการณ์และความชำนาญในการเล่นห่วงยางในสถานที่จำกัด

เขาก็โทรศัพท์มาบอกว่าพี่สีมาเสียแล้ว ถ้าอรไม่หลงทางซะก่อนเหตุการณ์ใน วันนี้คงจะไม่เกิดขึ้น”
พูดจบก็ยกผ้าเช็ดหน้าชับนํ้าตาที่เอ่ยล้นออกมา แขกผู้ใหญ่ท่านนั้นใช้ มือลูบศีรษะพี่อรเบาๆ อย่างเอ็นดูและเห็นใจกล่าวว่า อร!  แพยางโดนัสลอยน้ำ อรอย่าคิดมากเลย มันไม่ใช่ความผิดของอร สีมาเขาสบายแล้วเหลือแต่หนูเองนี่แหละ ซึ่งจะต้อง เข้มแข็ง เพี่อเป็นหลักให้กับลูกๆ ต่อไป” เว้นระยะครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อมาว่า “แล้ว ทางเจ้านายเค้าว่าอย่างไรบ้างหล่ะ มีเงินประกันมิใช่หรือ”อรไม่ทราบเหมือนกันค่ะ แต่เห็นเพี่อนๆ ของพี่สีมาบอกว่ากำลังจะทำ เรื่องเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่ ตอนนี้อรคิดอะไรไม่ออกทั้งนั้นค่ะ มันตื้อไปหมด”ถ้ามีอะไรที'ลุงพอจะช่วยได้ อรบอกลุงนะ ไม่ต้องเกรงใจ สีมาเค้ากิเป็น คนคนหนึ่ง ไม่น่าจะอายุสันเลย ลุงละกิเสียดายจรงๆ ที่คนโกงบ้านโกงเมืองไม่ ยักจะตายซะที่ อายุยืนกันจรงๆ”พระลวดจบไปเรียบร้อยแล้ว กระเพาะปลาร้อนๆ และนํ้าเย็นถูกนำมา เสิร์ฟแต่แล้วจู่ๆ แมวลีลวาดตัวหนึ่งที่นอนหมอบอยู่ข้างๆ ศาลาพลันเกิดอาการ สะดุ้งพรวด ส่งเสียงร้องลั่น และกระโจนข้ามโลงศพไป พร้อมทั้งสายลมที่กรรโชก มาวูบหนึ่ง“เมี้ย'ว"ทุกคนสะดุ้งสุดตัว นั่งนึ่งชะงักงัน ต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่กใบหน้า ทุกคนซีดเผือด  ข้อแขนไม่เว้นแม้แต่ผมและพี่อร เสียงพี่โรจน์ร้องถามลั่น “อะไรกัน! สุริยน ไอ้แมวบ้านั้น มันมาจากไหน” สุรืยนส่ายหน้า“ผมก็ไม,ทราบเหมือนกันครับ แต่ เอ๊ะ! เมื่อครู่ผมเห็นมันกระโดดออก มาจากข้างศาลานี่แหละ“คงไม่มีอะไรหรอก มันคงจะตกใจที่ได้เห็น...”พ่อพูดออกมาแล้วก็หยุด นึ่งไป แล้วหันมาประคองร่างพี่อร ปลอบโยนเบาๆ “ไม่เป็นไรลูก! ไม่เป็นไร” ' ห่วงยางโดนัสสูบลม  เมื่อแขกเหรื่อต่างทยอยกันกลับไปฟักผ่อนใกล้จะหมดพี่อรก็หันมาถามว่า “ใครจะอาสานอนเป็นเพื่อนด้วยบ้าง” ผมรีบอาสาทันที “เดี๋ยวผมเฝืาเอง พี่อร เผื่อพี่สีมาจะลุกขึ้นมาคุยกับผมบ้าง” ผมพูดออกไปด้วยความคึกคะนอง จน พ่อต้องหันมาเตือน “พูดดีไปเถอะ เดี๋ยวสีมาลุกมาจริงๆ แล้วจะวิ่งหางจุกตูด” ผมมองหน้าพ่อแล้วก้มหน้าหงอยๆ“แม่! เดี๋ยวผมนอนกับน้าพรด้วย จะนอนเป็นเพื่อนพ่อ” เสียงลุริยนร้อง บอกเบาๆ ปรากฏว่าคืนนั้นมีผม สุริยน และเพี่อนของพี่สีมาอีก 5-6 คนนอน เป็นเพื่อนศพพี่อรหันมาบอกว่างั้นเดี๋ยวพรไปที่บ้านพี่นะ เอาผ้าห่มกับหมอนมาด้วย กล้าไปหรือเปล่า” ผมยิ้มรับ “โธ่! พื่อร พี่อรอย่าลืมนะว่าพี่สีมาหน่ะ ห่วงยางคอแฟนซี   เป็นพี่เขยผมนะ ผมจะกลัว อะไรกับพี่สีมาผมซี้กับพี่เขาจะตายไป” ผมก็พูดไปยังงั้น แต่ลึกๆ ในใจผมก็เกรงๆ อยู่เหมือนกัน “งั้นนี่! เอ้ากุญแจรถ กุญแจบ้าน เบียร์ในตู้เย็นก็มีนะ ถ้าอยากจะ กินก็หิ้วติดมือมาก็แล้วกัน” พี่อรบอกผมพร้อมทั้งยื่นกุญแจรถยนต์มาให้ ผม หันไปทางสุริยน “ไปด้วยกันไหม” สุริยนส่ายหน้าไม่ละน้าพรผมอยากจะจัดข้าวของให้มันเข้าที่ข้างทางซะก่อน ทำไม! น้า พรไม่กล้าไปเหรอ”

แพยางโดนัส

วิธีการทำงานของห่วงยางโดยมีตัวคอนโครลควบคุมระบบ

“ก็สุดแล้วแต่พี่เถอะจ้ะ ชาติหน้าเราคงได้เป็นเนื้อคู่กันอีก เพราะเราเป็น คู่กันไปอีกหลายชาติ หลายภพ พี่ดำปันจ๊ะ ทองมูลกับลูกต้องไปก่อนนะพี่ หมด เวลาแล้ว ตาหนูมาหาแม่เร็ว” บอกพลางร้องเรียกบุตรชาย เด็กน้อยเงยหน้า  แพยางแฟนซีราคาถูก ขึ้นสบตาผู้เป็นบดา คำปันบรรจงหอมแก้มเด็กน้อยอย่างอาวรณ์ เด็กน้อยค่อยๆ เดินไปหามารดาช้าๆ โบกมืออำลาพร้อมกับริวลำแสงสีรุ้งห่อหุ้มร่างกายของทั้ง สองล่องลอยหายไป ดำปันสะดุ้งตื่นนั่งทบทวนความฝันแล้วตัดสินใจอย่างใด อย่างหนึ่งอย่างแน่นอนอีกสองสามวันต่อมาในหมู่บ้านก็ปรากฏร่างของภิกษุรูปหนึ่ง ร่างสูงสง่า ห่มจีวรสีกรักเก่าๆ แบกกรดเดินช้าๆ ไปตามท้องถนนขนานไปกับทุ่งนา จุดหมาย ของท่านคือ ความวิเวก เพื่อหาโมกขธรรมตามรอยพระพุทธองค์ของดูท,ไทรทัพท'มาบอกว่าพี่สีมาตายแล้ว เป็นลมล้มพ่ปในฟ้องน้ำ ตอน'นีศพอยู่ทIโรงพยาบาล”hospital  lผมยืนนิงเป็นรูปปัน ดวงใจแทบจะแตกสลๅยเ,พรา-พี่ล้มาเปัน^เขยคน เดียวของผม ทีผมร้กและเทิดทูนพี่สืมาเป็นคนอุปการะนละแยงดูผมใฟ้^^ ตงแตมธยม จนกระทังผมมงานมการทำ คิดแล้วนำตาของผมพลันร่วงพรูออกมา ไม่สามารถทีจะกลันเอาไว้ได้ และหลังจากนั้นความโกลาหลกิเกิดขึ้น เสียง โทรทัพทัสายแล้วสายเล่าที่โทรทัพท์เข้ามาสอบถามจากบรรดาพี,น้องเพื่อนยู่งขณะนั้นฟอกลับมาจากตลาด เห็นอาการของแม่และของผม พ่อก็ สอบถามด้วยความสงลัยว่า “เป็นอะไรทัน เกิดอะไรขึ้นรึ” ผมหันหน้าไปสบตา ทับพ่อบอกพ่อไปด้วยน้ำเสียงอันแหบพร่าว่า ‘‘พี่สีมาตายแล้วครับพ่อ ตอนนี้คพ อyที่โรงพยาบาลพี่สาวและเพื่อนๆของพี่สีมากำลังรอรับคพกลับมาไว้ที่วัดครับ" “หา! อ:น้?นะ ” พ่อย้อนถามเสียงละลาละลัก  ผมจึงต้องบอกอีกครั้ง “ ห่วงยางโดนัสลอยน้ำ พี่ สีมาตายแล้วครับพ่อ เมื่อตอนสายๆ ของวันนี้เอง” พ่อยืนนิ่งอีกคน สีหน้ายัง ไม่หายจากอาการตกใจ ผมรู้ว่าพ่อเสียใจมากเช่นทัน แต่พ่อไม่แสดงอาการ ออกมา พ่อเป็นคนเก็บความรู้สีกได้ดีมากๆ คนหนึ่ง “แล้วนี่! โทรบอกสาโรจน์ หรือยัง” พ่อเอ่ยถึงพี่โรจน์พี่ชายคนรองของผม “ผมโทรไปบอกแล้วครับ ประมาณ สีโมงเย็นพี่เขาถึงจะมา เพราะตอนนี้พี่เค้าพาลูกไปหาหมอ”ถ้าอย่างนั้น ก็รีบเก็บเสื้อผ้า และของใช้ที่จำเป็น สาโรจน์มาถึงที่นี่ จะ ได้ไม่ต้องเสียเวลารอ แล้วเออ! ตอนนี้พี่สาวเค้าอยู่ทับใคร พี่เค้าบอกหรือเปล่า” พ่อไม่วายเป็นห่วงบุตรสาวคนโตคงจะไม่เป็นอะไรหรอกครับ เพราะตอนนี้มีเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ของพี สีมาอยู่เป็นเพื่อนที่โรงพยาบาล” ผมตอบไปตามทีพีสาวบอก พ่อพยักหน้ารับ ทราบและแล้วผมทับพ่อ-แม่ก็รีบเก็บเสื้อผ้าและสิ่งของเครองใช้ที่จำเป็น แพ็คใล่ กระเป๋า รอพี่สาโรจน์ จนกระทั่งพี่สาโรจน์มารับทุกคนมุ่งหน้าไปวัดที่ซึ่งศพของพี่สีมาตั้งอยู่ ซึ่งอยู่ห่างจากบ้านผมร่วมๆ ร้อยกิโลเมตร เมื่อไปถึงวัดก็เป็นเวลา พลบคนั่พอดีบนศาลาวัดคลาคลํ่าไปด้วยผู้คนที่ต่างเคารพและนับถือในตัวพี่สีมา ผม พ่อ-แม่และพี่สาโรจน์รีบลงจากรถตรงดิง แพยางโดนัสภาษาอังกฤษ ไปยังศาลาพบพี่อร พี่สาวผล กำลังนั่งร้องไห้ สะอึกสะอื้น นัยน์ตาชํ้าแดง เหมือนคนที่ผ่านการร้องไห้มา อย่างหนัก เมื่อพี่สาวพบหน้าพ่อกับแม่ก็เดินตรงเข้ามาสวมกอดกับแม่ร้องไห้ เสียงสั่นเครือ “แม่! พี่สีมาตายแล้ว” พูดจบก็ร้องไห้โฮ ออกมาอย่างไม่แคร์กับ สายตาของใคร แม่กอดพี่สาวไว้แน่น ใช้ฝ่ามือตบหลังบุตรสาวเบาๆ อย่าง ปลอบโยน ผมพ่อและพี่สาโรจน์เดินตรงไปยังแท่นที่ตั้งศพของพี่สีมา พบว่าพี่ สีมานอนสงบนิ่งอยู่ในโลงไม้สี่เหลี่ยม



แพยางโดนัส

ครูบีสอนนักเรียนว่ายน้ำโดยมีอุปกรณ์ห่วงยางช่วยตอนที่2

“ถ้า...ยังนั้น เธอก็เป็น...ผี...นะซิ” เธอค่อยๆ หันมายิ้มให้กับผมและพี, วีระช้าๆ “ใช่แล้วจ๊ะพี่หนูเป็นผี ฮิ! ฮิ! อ!” บอกเสร็จเธอหัวเราะอย่างชอบใจแล้ว ใบหน้าของเธอก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปจากใบหน้าที่สวยงามได้รูป ปรากฏไ,ป็นใบ หน้าที่ซีดขาวเหี่ยวย่น ผิวพรรณที่ขาวนวลเกลี้ยงเกลาประดุจดังงาช้าง ก็เปลี่ยน
เป็นเน่าเปีอยมีนำเหลือง1ไหลเยิม แพยางโดนัสยักษ์  ผมอันดกดำค่อยๆ กลายเป็นสีเทา สำนึกสุดท้าย ผมจำได้ว่าพูดได้คำเดียวจรง “ผี”และก่อนที่สติสัมปชัญญะของผมจะดับวูบ ผม ได้ยินเสียง “โครม” แล้วก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรอีกเลยเชน! เชน! เสียงเรียกแว่วอยู่ข้างๆหูผม ผมนึกในใจ นี่! เราอยู่ที่ไหน นรก หรือสวรรค์กันแน่ ทำไมมืดอย่างนี่เชน! เชน! เสียงนั้นยังคงเรียกซํ้าอีก ผมค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ รู้สึกปวด บรืเวณหน้าผาก สิ่งแรกที่เห็นคือใบหน้าของพี่วีระปรากฏ มีผ้าก๊อตผืนเล็กๆ ติด ไว้บนหน้าผาก ผมค่อยๆ ตะกุกตะกักถาม“พี่วีระ ผมอยู่ที่ไหนนี่” พี่วีระจับมือผมบีบเบาๆ “ที่โรงพยาบาลเขาย้อยว'ะ ไอ้เสือ เอ็งสลบไปตั้ง 8 ชั่วโมง พี่คิดว่าเอ็งช็อค มากกว่าเจ็บว่ะ”แล้วพี่ละเป็นอะไรมากหรอเปล่า” ผมถามด้วยความเป็นห่วง พี่วีระยิ้ม เห็นฟันขาวเรียงรายเป็นระเบียบไม'เป็นไรหรอก นิดหน่อย” ผมขยับตัวจะลุกนั่ง พี่วีระขืนไหล่ผมไว้“อย่าเพิ่งลุกเลยนอนเถอะไม,ต้องห่วงอะไรทั้งนั้นพี่จัดการเรียบร้อยแล้ว” “แล้วผู้หณิงคนนั้นละพี่”ผมอดถามถึงเธอ'ไม่'ได้'ทั้งๆ ที่หลอกผมเกือบตาย พี่วีระถลึงตา'ใส่ผม“เอ็งจะถามหาหอกอะไรว่ะ  เธอตายไปตั้งนานแล้วซาวบ้านแถบนั้นที่ไป ช่วย เค้าเล่าให้ฟังเหมือนกับที่เธอเล่าให้ฟังนั่นแหละ  ห่วงยางโดนัสราคาถูก เธอถูกข่มขืนและฆ่า แต่ ฆาตกรก็ถูกฆ่าตายไปคนนึงก็แฟนเธอนั่นแหละ ตายโดยไม่ทราบสาเหตุ ส่วน พวกที่เหลือต่างก็ทยอยกันเข้ามอบตัวจนครบทุกคน ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียว กันว่า ถ้าไม่เข้ามอบตัวจะตายเหมือนแฟนเธอ” พี,วีระร่ายยาวเหยียด “รีว่าเอ็ง อยากจะเจอ พี่จะได้จุดรูปบอกเธอให้” ผมโบกมือปฏิเสธเสียงลั่นไม่ละพี่ขอบคุณในความหวังดี”แล้วผมกับพี่วีระก็หัวเราะกันอย่างครื้น เครง ลืมเหตุการณ์สยองเสียสิ้น และต่อมาพี่วีระได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้จัดการ ฝ่ายการตลาด โดยไม่ลืมดึงผมขึ้นไปเป็นผู้ช่วยผู้จัดการ ผมกับพี่วีระจึงยุติการใช้ ชีวิตบนท้องถนนตั้งแต่นั้นมา โดยจัดทำรายการเป็นรายๆ ไป ระยะทางจากบ้านผมไปตลาดก็ประมาณร่วมๆ 2กิโลเมตรเศษซึ่งผมและภรรยาจะต้องขี่รถจักรยานยนต์ออกไปทุกวันโดยขับไป คนละคัน คันหนึ่งคือคันที่ผมขับจะต้องใช้เป็นรถที่ใช้ส่งสินค้าตามรถยนต์ของลูก- ค้าตามบัญชีที่สังของ ซึ่งบางครั้งก็ไกลบ้าง ใกล้บ้างตามธรรมดา สองช้างทาง ระหว่างบ้านผมกับตลาดแต่เริ่มเดิมที ครั้งสมัยที่ยังเป็นตำบลอยู่ มืดสนิท ไม่มี แม้แต่ไฟฟ้าสักดวง ที่จะคอยให้แสงสว่าง ทำให้การเดินทางไปตลาดแต่ละครั้ง เหมือนๆ กับขับรถผ่านปาช้ายังไงก็ยังงั้น ทั้งน่ากสัว ทั้งวังเวง เพราะนานๆ  แพยางเล่นน้ำแฟนซี จะ มืรถบรรดาพ่อค้าแม่ค้าด้วยกันผ่านไปขักคันหนึ่ง แต่ที่น่ากลัวมากกว่านั้นคือ บรรดามิจฉาชีพ ที่จะคอยดักจี้ ปล้น โดยไม่เว้นแต่ละเดือน มากบ้างน้อยบ้าง ขึ้นอยู่กับความปรารถนาของเหล่ามิจฉาชีพเหล่านี้ ส่วนเราๆ ท่านๆ ก็ต้อง ระวังตัวกันเอาเอง ครั้นจะไปแจ้งความร้องทุกข์นะรึ...ก็ใช่ว่าเจ้าหน้าที่เขาจะไม่ รับแจ้ง รับแจ้งแล้วก็ลงบันทึ

แพยางโดนัส